Uvoz iz Kine
email adresa

pon-pet 09h-17h(Kinesko vreme)
Tel/WeChat +86-15208965341

pon-pet 09h-17h(Srednjeevropsko vreme)
Tel/Viber +381-642280245

Gost Pobjede: Stefan Radević student najvećeg Univerziteta u Kini „Đinlin“ – Kinu ne možete opisati, nju treba doživjeti

PODGORICA – Kineska kultura, njihov pogled na život, na svijet potpuno je drugačiji od ostatka svijeta. To je gostopriman narod sa jedinstvenom kulturom, a ujedno su i velika svjetska sila i drevna civilizacija. Ostvarila mi se želja da jedan dio svog života provedem školujući se u ovoj prelijepoj zemlji – k
Gost Pobjede: Stefan Radević student najvećeg Univerziteta u Kini „Đinlin“ – Kinu ne možete opisati, nju treba doživjeti
Gabriel Grupa agent za pronalaženje i slanje robe iz Kine.

PODGORICA – Kineska kultura, njihov pogled na život, na svijet potpuno je drugačiji od ostatka svijeta. To je gostopriman narod sa jedinstvenom kulturom, a ujedno su i velika svjetska sila i drevna civilizacija. Ostvarila mi se želja da jedan dio svog života provedem školujući se u ovoj prelijepoj zemlji – kaže za Pobjedu student magistarskih studija na najvećem državnom Univeritetu u Kini „Đilin“ Stefan Radević (23) iz Podgorice. On je jedan od ukupno devet crnogorskih studenata koji su dobili stipendiju Narodne republike Kine i trenutno se nalaze na univerzitetima širom ove mnogoljudne zemlje.

Stefan je na Univerzitetu Crne Gore završio Evropske studije na Fakultetu političkih nauka u Podgorici. On je jedini naš student koji živi i studira na sjeveroistoku Kine u provinciji Đilin (Jilin), u višemilionskom gradu Čangčun što u prevodu znači „dugo proljeće“.

Na pitanje kako je uopšte došlo do toga da ode za Kinu, da li je to bila neostvarena želja, Stefan odgovara da je većina njegovog društva sa fakulteta preferirala Zapad, dok je njega više privlačila Istočna Azija

Stipendija

- Oduvjek sam želio da upoznam egzotične zemlje poput Kine, Japana, Koreje… Nakon završetka studija u Podgorici, interesovao sam se za mogućnost studiranja u inostranstvu i počeo sam tražiti stipendije, na internetu i u medijima. Za stipendiju Narodne Republike Kine me je obavijestila strina, Angelina Nada Radević – priča Stefan.

Prisjećajući se momenta kada je saznao da je dobio stipendiju Stefan kaže „bio sam oduševljen i počastvovan, a i nekako sam oduvjek vjerovao da ću uspjeti u tome“.

- Bio sam uzbuđen jer nijesam znao na kojem univerzitetu ću studirati. Pamtiću posjetu u ambasadi Kine, gdje su bili veoma ljubazni i profesionalni. Obezbijedili su sve informacije i pomogli su mi oko svih nejasnoća. Javio sam prijateljima da odlazim da studiram u Kinu i počeo sam uveliko da se spremam za put, međutim sve je to djelovalo nestvarno, kao da ne idem ja, sve do trenutka kada sam sjeo u avion. Ako želite da osjetite pravi adrenalin, sjedite u avion i otputujte na kraj svijeta gdje ne znate nikoga i gdje ne razumijete jezik – kaže Stefan.

Prvi susret sa Kinom on opisuje riječima „sve mi je bilo interesantno i strano“.

- Njihovi simboli, jezik, moderna tehnologija, neboderi, način na koji se ophode prema strancima. Hrana mi je u početku bila malo čudna i to što piju toplu vodu, da bih se kasnije navikao. Ne sjećam se baš previše prvog susreta jer sam bio umoran od leta i vremenske razlike od sedam sati – priča on.

O fakultetu

- Ovaj program koji ja studiram je dosta zahtjevan i na engleskom je jeziku. Imamo predavanja svakog radnog dana i prethodno moramo da naučimo obimne članke o kojima debatujemo na časovima. Često nas posjećuju ugledni naučnici i profesori koji dijele svoje znanje i teorije sa nama, na dopunskim časovima ili seminarima. Povremeno imamo i vannastavne aktivnosti sa ostalim studentima, u cilju zbližavanja i upoznavanja sa različitim kulturama. Imamo organizovana takmičenja u raznim sportskim aktivnostima, ali i takmičenja u glumi, pjevanju – kaže on.

Stefan je smješten u domu za strane studente blizu kampusa.

- Zadovoljan sam uslovima, ovaj dom je polu- hotel, polu- dom za međunarodne studente, po čemu je i prepoznatljiv. Studenti dolaze iz Japana, Sjeverne i Južne Koreje, Afrike, SAD, Latinske Amerike, Rusije, Indije, Turske, Izraela, Portugala, Finske… Svaka soba ima zasebno kupatilo. Dom ima dvanaest spratova i na svakom ima zajednička kuhinja, gdje često spremamo nacionalna jela. Takođe svaki sprat ima sobu za učenje koju ne koristi mnogo studenata jer imamo veliku zajedničku biblioteku i čitaonice na kampusu – ističe on.

S obzirom da je u Kinu stigao krajem avgusta prošle godine, Stefan kaže da je djelimično uspio da upozna Čangčun, grad koji ima bogatu istoriju i gdje je živio poslkednji kineski car.

- Poznat je po razvijenoj auto-industriji. Gradom se prostiru široki bulevari, drvoredi. Prelijepi parkovi obuhvataju veliki dio grada i u njima možete vidjeti tradicionalnu kinesku arhitekturu, sa prepoznatljivim razmaknutim stubovima i raskošnim krovovima. Često ćete vidjeti da su šetališta i parkovi ispunjeni velikim brojem ljudi. Možete vidjeti porodice, studente, ljude raznih generacija koji ovdje provode vrijeme zajedno. Grad nije kao Peking, Šangaj iliHong Kong, ali se razvija velikom brzinom. Uvjek grade nešto novo, uklapaju savremeno sa duhom istočnjačke tradicije, čuvajući duh i kulturu Kine – priča mladi Podgoričanin.

Stranci

Prema strancima, naglašava on Kinezi se ophode sa poštovanjem, kao prema gostima i traže zauzvrat isto, tako je bilo kroz istoriju ove zemlje još od vremena Drevne Kine.

- Veoma cijene prijateljstvo, požrtvovani su i žele da pomognu. U ovom gradu nema puno stranaca i većina ne govori engleski jezik. Kineska kultura, njihov pogled na život, na svijet je potpuno drugačiji od ostatka svijeta. Da bi ste razumjeli kinesku kulturu i tradiciju morate je doživjeti jer je to nešto fascinantno i ne može se opisati riječima – naglašava on.

Stefan u Kini ostaje do jula 2015. godine, kada završava magistarske studije. O budućim planovima, kaže razmišljaće u hodu.

- Ipak, planiram da se bavim Ekonomskom diplomatijom o čemu i želim da pišem za svoj master rad. Možda nastavim i upišem doktorske studije u Kini ili nekoj drugoj zemlji, ili se zaposlim na neko vrijeme. Ono što kasnije želim jeste da se vratim i da moja budućnost bude vezana za Crnu Goru – kaže Stefan Radević.

Pozdrav iz Kine – 来自中国的问候 !

- Kineski jezik je obavezan dio studija. Veoma je složen, ali zanimljiv. Ovaj jezik se mora učiti i unapređivati tokom cijelog života, jer nije kao ostali. Ima preko 40.000 znakova, a da bi ste bili na nivou obrazovanog kineskog građanina morate znati između tri do pet hiljada znakova. Odnosno, da bi ste mogli da pratite dnevnu štampu, potrebno je da znate najmanje tri hiljade znakova – kaže Stefan koji nam je na kineskom jezku poslao pozdrav iz Kine -来自中国的问候 !

Više od 80.000 studenata na Univerzitetu Đilin

- Univerzitet Đilin je najveći državni i jedan od deset najboljih univerziteta u Kini. Sastoji se od šest velikih kampusa i 39 fakulteta koji pokrivaju sve oblasti studija, od prirodnih i društvenih nauka, do umjetnosti,ekonomije i vojnih nauka. Preko 80.000 studenata studira na univerzitetu, a među njima je 2.000 međunarodnih studenata iz 98 zemalja. Širom Kine ukupno je devet studenata iz Crne Gore. Ostali studiraju umjetnost, književnost, arhitekturu, ekonomiju, muzičku akademiju. Sa nekima od njih sam u kontaktu i mogu reći da su i ostali studenti zadovoljni boravkom i studijama – kaže Stefan.

Omiljeno jelo guo bao rou

Za kinesku hranu Stefan ističe da mu se veoma dopada, i da je potpuno drugačija od naše, sa dosta začina, čudnih kombinacija namirnca, zna da bude, kaže on veoma paljiva.

- Imaju brojna jela koja kombinuju različite ukuse, slatkog, slanog i kisjelog. Omiljeno jelo mi je guo bao rou i inače potiče sa sjeveroistoka Kine. To je slatkasta, hrskava svinjetina koja se služi u veličinama jednog zalogaja – priča on.

Inače, Stefan kaže da kineska hrana nije skupa i da studenti mogu često da priušte da se hrane u restorane.

- Kada to poredim sa našom kuhinjom, dobićete duplo više za mnogo povoljniju cijenu. Interesantno mi je da jedem sa štapićima, i kada se vratim u Crnu Goru nastaviću da ih što više koristim – kaže on.

Nostalgija

Ponekad me uhvati nostalgija za porodicom, posebno izdvajam mlađeg brata Luku. Na hranu sam se navikao, a i našao sam jedinu prodavnicu u Čangčunu gdje mogu naći pršutu, sir i ostale proizvode slične našim. Međutim, ovdje sam upoznao studente sa kojima provodim dosta vremena i uzajamno se pomažemo, osjećajući se kao kod kuće. Naše društvo je sudar kultura i civilizacija, što čini jedno nezaboravno iskustvo i to su ljudi koje pamtite po njihovim djelima i posebnosti do kraja života – kaže Stefan dodajući da pored familije ima i podršku i prijatelja, posebno grupe „peckuljana“.

Izvor: pobjeda.me